25 Kasım 2010 Perşembe

İlle de dostlarım...

İnsanın kardeşi olmayınca dostları-ki insanların genelde bir elin parmaklarını gecmeyecek kadar olur, ben bu konuda çok daha şanslıyım-hayatında çok daha fazla önemli yer teşkil ediyor. Küçük yaşlarımdan bu yana çoğalarak hep etrafımda oldular. Tabii ki sevinçleri, üzüntüleri, ayrılıkları, aileleri ve kendilerine ait bir çok unsurlarıyla birlikte. Hepsinin bende bıraktığı tad farklı. Bugünlerde bu konularla ilgili iki ana gündem maddesi var! Latino'nun (İst. Unv. Edeb. Fak. Latin Dili ve Ede. 2002 mezunları) üyelerinden birinin daha bebeği geliyor, annesine benzerse hayatımız fena halde renklenecek:) ikincisi iş yeri tayfamızdan (aile gibi olduk artık gerçekten) çok sevdiğimiz uzunumuz askere gidiyor ki bu hepimiz için çok ağır olacak, kendisi de bunu bildiği için tüm şımarıklıklarını sergiliyor ve istediklerini de takır takır yaptırıyor:) Gidişi ile ilgili hummalı bir hazırlık içerisindeyiz, alnımızın akıyla çıkacağımız günü görmek istiyorum! Velhasıl, neyleyim zenginliği, parayı, pulu karşılıklı iki lafın belini kıracak adam gibi dost olmadıktan sonra...

2 yorum:

  1. Seda Hanım, Seda Hanım ben sizin sıkı takipçinizim:) sizi çok seviyor olabilir miyim acaba:)

    YanıtlaSil
  2. Olabilersin canım:) Ve ben de olabilerim:)

    YanıtlaSil