2 Kasım 2015 Pazartesi

Kayıp...

Bir adamın babasının ölümünün ardından kaleme aldığı satırları okuyacaksınız aşağıda. Ben okurken, satırlar ilerledikçe  kendimi onun yerine koyduğumu fark ettim, hani filmlerde de kendimizi kahramanların yerine koyarız ya, öyle oldu işte. Babasını bir gün kaybetmenin korkusuyla yaşayıp durmuş bir evlat, yaşadığı korku benimkiyle o kadar özdeş ki, ardından hissettiği acıyı merak ederek okudum. Sonra da bu yazı bende kalsın istedim. Babasını çok seven bir evladı ve onun şahane babasını biraz daha yakından bilmek istedim belki de. Işıklar içinde olsun Çetin Altan, oğullarına da Allah sabırlar versin, yaralarını sarmak için güç versin...

http://www.cumhuriyet.com.tr/haber/sokak/401145/Oldugunu_herkes_biliyor_bir_ben_bilmiyorum.html



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder